Nu kan ik zeggen dat mijn gevoel mijn gids is

Het verhaal van Miranda

Na een hectische periode kreeg ik anderhalf jaar geleden te maken met een burnout en dat was voor mij reden om hulp te zoeken.
Hoewel ik dacht dat ik altijd wel verstandige keuzes maakte, ging ik toch over grenzen.
Het was zelfs zo dat ik al een aantal maanden last had van mijn ademhaling, maar dit totaal negeerde.
Ook werd ik steeds angstiger, zonder dat daar directe aanleiding voor was.
De lichamelijke klachten brachten mij bij Arno, want ik was ook vermoeid en ik had last van hoofdpijn.
Bij Arno werd ik me steeds meer bewust dat ik van alles van mezelf moest, vanuit normen en waarden die ik mezelf in de loop van mijn leven heb aangemeten.
Maar ook vanuit verwachtingen die zijn ontstaan binnen verschillende relaties met mensen.
Zolang ik me bleef aanpassen, kwam ik ook niet in conflict. Het erkennen en het naleven van mijn gevoel deed ik niet meer zo veel, in ieder geval veel te weinig.
Stap voor stap ben ik weer op zoek gegaan naar mijn eigen wensen en behoeften.

Daarbij kwam ik emoties en thema's tegen die ik al heel lang ver weg had gestopt.
Doordat Arno deze emoties en thema's middels ervaringen en gesprekken wel de ruimte gaf, ben ik dat op mijn manier ook steeds meer gaan doen.
Hierdoor ontdekte ik dat als ik mijn gevoel en daarmee mijzelf serieuzer nam, ik me sterker en trotser voelde. Ik ben mezelf en daarmee mijn omgeving meer gaan waarderen en merk steeds vaker dat het wel goed komt.
Nu ben ik op het punt dat ik kan zeggen dat mijn gevoel mijn gids is en mijn hoofd voegt zich nu wat meer. Ik voel me veel rijker dan voorheen!
Ik heb een aantal essentiële keuzes in mijn leven gemaakt en daar ben ik heel erg blij mee.
Natuurlijk kom ik wel situaties tegen die moeilijk zijn of waarin ik angst voel, maar ik ben er niet meer zo bang voor en stap nu die angst of situatie makkelijker in.

Carolien over burn-out

Carolien over burn-out

Opgebrand, geen energie meer, lusteloos, concentratieproblemen, oververmoeidheid. 

Niet iedereen is gevoelig voor het krijgen van een burn-out. Dit ontstaat als de balans tussen de belastbaarheid (hoeveel je kan dragen) en belasting (hetgeen je op je neemt) is verstoord.

Dit overkomt iedereen wel eens: je wilt meer dan je aankan of je hebt niet goed ingeschat hoeveel energie iets kost. Je loopt tegen een grens aan en normaal gesproken houd je daar rekening mee. 
Maar niet iedereen gaat zo met grenzen om. Het zijn de mensen die vinden dat ze in staat moeten zijn om het te kunnen, om wel door te gaan waar het lichaam stopt, die letterlijk en figuurlijk tegen de muur oplopen. Dit zijn vaak de perfectionisten onder ons, teveel gericht op effectiviteit en prestatiedrang ten koste van zichzelf. 

Bij een burn-out wordt het elastiek zover opgerekt tot het knapt, dit wordt vaak beschreven als: “van de ene op de andere dag lukte het niet meer”, “alle energie vloeide weg en ik kon me nergens meer op concentreren”.

Die mensen die veeleisend zijn voor zichzelf (en vaak voor anderen) en geen ‘nee’ (kunnen) zeggen zijn hebben een grotere kans op burn-out dan diegenen die kunnen relativeren. Zeker als de druk van buitenaf om te presteren groot is. Dat wil zeggen verwachtingen van de omgeving, zowel privé als in werk.

Haptotherapie kan een goede bijdrage leveren aan het herstel van de balans van belastbaarheid en belasting. Centraal hierin staat de kunst om naar de signalen van het lichaam te luisteren en minder streng te zijn vanuit het verstand, het hoofd.