Als kind heb ik onveiligheid ervaren en alle pijn weggestopt

Het verhaal van Henriëtte

Het is maart 2012. Het gaat niet goed met mij. Al langere tijd niet, maar ik wil er niet aan toegeven en druk het weg.
Mijn lijf geeft steeds meer signalen, ik voel me erg onrustig en gespannen. Ik hyperventileer veel, en voel paniek. Ik slaap steeds slechter, en de pijn in mijn nek/schouder neemt toe. Ik luister niet maar duw alles weg. En ga maar door en door.
Begin april 2012. Een nieuwe baan. De bekende druppel. De spanning wordt te groot. Ik ben zo ontzettend moe, houd het niet meer vol en stort in.
Op 10 april 2012 heb ik mijn eerste afspraak met Arno. Ik moet veel huilen, voel me zo somber en wanhopig.
Ik kan heel goed voor anderen zorgen. Maar niet voor mezelf; weet niet goed hoe dat moet. Ik ben van mezelf verwijderd geraakt. Het is alsof mijn hoofd los staat van mijn lijf.
Ik leef al bijna mijn hele leven vanuit mijn hoofd, en heb daardoor geen contact meer met mijn lijf. Ik zou weer in contact willen komen met mijn gevoel, en hier uiting aan durven geven. En mijn grenzen leren voelen.
Maar ik vind het heel eng. Bang voor wat er los komt, en om de controle te verliezen.
In de maanden die volgen zie ik Arno wekelijks. We praten veel, en doen oefeningen. Er zit nog zoveel oud zeer, boosheid en verdriet; en ik ben bang om dit ruimte te geven. Ik heb moeite om woorden te geven aan wat ik voel. 
Als kind heb ik veel onveiligheid ervaren, en heb alle pijn en angst uit die tijd heel ver weg gestopt. Ik "deugde niet" als kind en deed heel veel "fout".

Maar het verleden haalt me in; er zitten zoveel oordelende en normerende stemmetjes in mijn hoofd.
Arno zegt steeds 'Gun jezelf de tijd. De dingen die je al je hele leven doet en de patronen waar je inzit, verander je niet in een paar maanden'.
En stapje voor stapje kom ik meer in contact met mezelf, met dat wat ik voel; en krijg ik steeds wat meer zelfvertrouwen.
Maanden van vallen en opstaan volgen; goede, blije momenten wisselen zich af met periodes waarin ik me somber, gespannen en verdrietig voel. Maar stap voor stap durf ik mijn gevoel en die oude pijn toe te laten en te doorleven. En mijn vertrouwen groeit steeds meer.
Ik leer mijn eigen stem weer te horen, ernaar te luisteren en te handelen. Ik word me er steeds meer van bewust hoe weinig ruimte ik altijd voor mezelf heb ingenomen. Graag anderen willen plezieren, mild en zorgzaam voor anderen zijn maar erg streng en oordelend over en naar mezelf. En ook hierin ervaar ik dat oefening echt kunst baart.
En nu, ruim 2 jaar later, zit ik beter in mijn vel dan ooit.
Soms verval ik weer even in oude patronen, maar ik durf meer los te laten en te accepteren 'dat wat er op dat moment is', dus ook de dagen dat ik me niet zo goed voel.
Ik heb grote beslissingen genomen vanuit mijn hart, en deze hebben goed uitgepakt. Mijn hoofd en hart staan weer met elkaar in contact en ik weet dat ik kan vertrouwen op dat wat in 'innerlijk weet en voel'.
En dat is zo fijn!

Arno over angstklachten

Arno over angstklachten

Angstklachten, variërend van onrust, faalangst en slaapstoornissen tot hyperventilatie en paniek, zijn veel voorkomende klachten.
Angst heeft een waarschuwende functie en is een emotie die eigenlijk heel normaal is. 
Daar waar angst negatief wordt, je zou kunnen zeggen belemmerend, en het je eigen groei en ontwikkeling in de weg staat, daar gaat het tegenwerken. 
Dan hebben we het over angsten als schaamte, wantrouwen, minderwaardigheidsgevoel, angsten door gedachten die niet reëel zijn.
Letterlijk vertalen zich de angstklachten in het lichaam
Zit de angst in het keel, nek/schouder gebied dan wordt het ervaren als “ik stik erin”. 
Zit de spanning meer bij het middenrif dan is er mogelijk onvoldoende wisselwerking met de ander. 
Zit de spanning nog lager in het bekkenbodemgebied, “men knijpt hem”, dan is er vaak gebrek aan vertrouwen in zichzelf soms gerelateerd aan basisveiligheid, dus vertrouwen in de ander.

Haptotherapie helpt je om weer in beweging te komen.
Waar stagneert de beweging? 
Heb je moeite met loslaten, wat laat je van jezelf zien, hoe ga je om met afstand en nabijheid, hoe is het met vertrouwen? 
Dus de volgende stap is om de ontwikkeling weer in beweging te krijgen. Waar loop je in vast? Hoe ga je met angst om?

Haptotherapie helpt bewustwording te verkrijgen in hoe je met jezelf, de ander en je omgeving omgaat. 
Bij gevoelscontact gaat het om het ervaren van de emotionele beweging. 
Mensen denken vaak dat ze contact hebben door elkaar aan te kijken. Toch is voelen een andere vorm van contact.
Gedachtes kunnen angsten oproepen, terug naar het wezenlijke contact kan je helpen om onderscheid te maken tussen wat voel je echt en wat is bedacht.

Formulieren

Online inschrijven