Open over mijn gevoelens praten is mij nooit echt geleerd

Het verhaal van Joyce

In het begin stond ik wat sceptisch tegenover het fenomeen haptotherapie. Ik wist niet goed wat ik mij erbij voor moest stellen maar het werd mij aangeraden en dat ik het in mijn eentje niet ging redden was mij inmiddels, na veel andere therapieën, meer dan duidelijk.
Na een heftige tijd met een burnout en veel lichamelijke spanningsklachten werd mij duidelijk dat ik niet alleen aan het lichamelijke deel moest werken maar ook moest kijken naar waar de spanning vandaan kwam en wat ik daar zelf aan kon doen. Ik kwam bij Carolien terecht en moest in het begin eerlijk gezegd best wennen.
Open over mijn gevoelens praten is mij nooit echt geleerd dus probeerde ik het te vermijden door alles weg te relativeren of er grapjes over te maken.
Dit resulteerde erin dat ik altijd over mijn eigen grenzen ging en eigenlijk niet eens meer wist wat mijn grenzen waren.
Mijn lichaam zei uiteindelijk "stop" maar ook dat heb ik genegeerd tot het echt niet meer anders kon. Carolien heeft mij geleerd om mijn gevoelens uit te spreken en niet op te kroppen.

Ik moest stoppen met het invullen van wat een ander zou denken als ik mijn gevoelens uitspreek en leren dat het aan de ander is wat hij met mijn gevoelens doet.
Het is mij duidelijk geworden dat mijn irritaties veelal voortkomen uit situaties die eerder op een ander gebied naar voren zijn gekomen en waar ik toen zonder nadenken overheen ben gestapt.
Situaties nu triggeren die gevoelens maar ik kon nooit verklaren waarom ik bepaalde dingen zo heftig opnam terwijl een ander er niet eens meer over nadacht.
Ook heb ik geleerd om eerder aan mijn lichaam te merken wanneer ik over grenzen ga en mijzelf dus eigenlijk te kort doe.
Zowel op werkgebied als op privé gebied hoor ik dat ik gemakkelijker ben in de omgang en een stuk relaxter op dingen reageer omdat ik nu aanvoel dat mij iets dwarszit en dat meteen bespreekbaar maak.
Al met al heeft haptotherapie, ondanks mijn sceptische houding, mij veel gebracht en hierdoor ben ik nu in staat om mijn lichaam en geest met elkaar te verbinden.

Arno over lichamelijke klachten

Arno over lichamelijke klachten

Mensen komen in de praktijk en zeggen: Ik heb last van mijn lijf!

Rugpijn, nekklachten, hyperventilatie, het gevoel te hebben als een veer gespannen te zijn....veel van de lichamelijke spanningsklachten die er bestaan worden niet veroorzaakt door een onwillige spier of een zenuw-ontsteking maar door de manier waarmee we omgaan met ons lichaam. Eigenlijk is het hetzelfde als het lampje dat gaat branden in het dashboard van je auto: het geeft aan dat er iets niet goed gaat. Maar dan moet je dat signaal wel goed verstaan.
Veel lichamelijke klachten worden veroorzaakt door het negeren van de signalen en het overschrijden van grenzen. Meestal niet meteen, maar wel als dat heel vaak gebeurt.
Stel, je bent moe maar je vindt dat je dit nog af moet maken en dat, terwijl je lijf je laat weten dat het moe is.

Misschien vind je met je verstand, je hoofd, wel dat het moet, of dat het hoort, zo zijn er normen en regels. Het lampje brandt wel maar je kiest er niet voor om er wat aan te doen. Dan is het niet meer dat logisch dat het lichaam gaat protesteren: jouw lijf heeft last van jou!

Haptotherapie richt zich op het voelen, je gevoel, en niet op wat je moet, of wat de norm is. Het gaat erom dat je weer contact maakt met je lichaam, dat je leert wat het lampje te melden heeft en er ook naar luistert en handelt. Je lichaam zal je honoreren. In de therapie kan het dan bijvoorbeeld gaan om te ervaren wanneer je (lichaam) aan de grens zit zodat je een andere keuze kan maken dan door te gaan.
Dat ervaren is belangrijk omdat alleen het weten dat je moet luisteren vaak niet genoeg is. Je moet het soms letterlijk voelen.

Formulieren

Online aanmelden