Ik leerde grenzen aan te geven, vooral bij mijn kinderen

Het verhaal van Titia

Ik had geregeld conflicten met mijn zesjarige dochter. Ze is een normaal kind, dat grenzen verkent, maar ze ging geregeld over de mijne heen, omdat ik die niet goed wist te bewaken.
Op advies van mijn man, die zelf veel ervaring met en baat bij haptonomie heeft, maakte ik een afspraak met een haptonoom, in mijn geval Arno Tromp.
Bij de eerste sessie bespraken we de situatie met mijn dochter, maar ook andere dingen, omdat ik wel het vermoeden had dat het allemaal voortkwam uit mijn verleden. Bijvoorbeeld het verlies van mijn moeder, toen ik zeventien was.
Omdat ik toen weinig ben opgevangen, leerde ik om alles zelf uit te vechten en was er weinig ruimte voor kwetsbaarheid. Want op wie moest ik terugvallen?
Dat onder ogen zien, legde meteen al een vinger op de zere plek. Maar niet alleen dit kwam ik tegen.
In vervolgsessies, waarbij Arno me leerde dichter bij mijn gevoel te komen, kwam ik er ook achter dat ik als kind te weinig ben 'gezien' door zowel mijn vader als mijn moeder, waardoor ik altijd probeerde om tóch gezien te worden.
Maar niet als degene die ik was, want die werd immers niet gezien. Maar door bijvoorbeeld mijn prestaties op school, of door een voorbeeldige dochter, vriendin of werknemer te zijn.
Ik ontdekte dat ik te weinig degene was die ik ben. Die ik toch wel wilde zijn: mezelf.

Door te luisteren naar mijn gevoel, door daar voortdurend naar terug te keren op momenten die daar om vroegen, kwam ik dichter bij mezelf.
Daarin gesteund door de sessies bij Arno. Die steevast begon met: Hoe gaat het? Of: Vertel maar...
Ik voelde me daar veilig en kon steeds goed vertellen en terughalen hoe dingen waren gegaan, wat wel en niet goed was in mijn eigen ogen.
Wat heel belangrijk voor mij is geweest, is dat Arno steeds aangaf dat ik er 44 jaar over heb gedaan om de persoon te worden die ik nu ben en dat het niet reëel is om van mezelf te verwachten dat het binnen twee weken omgebogen kon worden. In de moeilijkste momenten heeft dat me heel erg geholpen. En dat helpt nog steeds.
Met de herhaalde sessies met Arno leerde ik langzamerhand uit die kramp te komen, het keurslijf van iemand te zijn die ik niet ben. Ik leerde weer kwetsbaar als een kind te zijn. Om om hulp te durven vragen, dus niet meer alles zelf te doen, omdat ik dat gewend was.
Ik leerde grenzen aan te geven, vooral bij mijn kinderen. Maar ook op mijn werk en in andere kringen.
Kortom: ik heb geleerd om ruimte voor mezelf en mijn gevoel te maken. Ik ben veel meer in balans dan een half jaar geleden. En ik hoop dat zo te houden.
Arno, dank dat je me deze weg op hebt geholpen.

Carolien over relatieproblematiek

Carolien over relatieproblematiek

Veel gaat er mis in relaties door miscommunicatie. Invullen voor de ander, vaak met de beste bedoelingen. 
Hechting is van belang voor de verdere relaties in het leven. 
Onder hechting wordt verstaan de duurzame affectieve relatie tussen een kind en één of meer opvoeders. 
Mensen met een veilige hechting hebben doorgaans stabiele relaties en zijn tevreden met hun relatie, vooral als hun partner ook een veilige hechtingsstijl heeft. Zij hebben vertrouwen in zowel zichzelf als hun partner. Ze durven hun gevoelens te tonen en zijn enerzijds niet bang voor intimiteit, maar anderzijds ook niet om alleen te zijn. 
Kortom, ze hebben een evenwicht gevonden tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid.
Bij de onveilige hechting is de balans tussen onafhankelijkheid en afhankelijkheid uit evenwicht, wat allerlei hechtingsproblemen tot gevolg kan hebben. 
Bij mensen met een gepreoccupeerde hechtingsstijl slaat de balans door naar de afhankelijke kant. Ze voelen zich onzeker over zichzelf en hun partner. Ze hangen erg aan hun partner en willen het liefst al hun emoties en gedachten met hem/haar delen. Ze denken erg veel na over hun relatie en hebben veel behoefte aan goedkeuring en aandacht. 
Omdat de onzekerheid en afhankelijkheid zo groot zijn, hebben mensen met een gepreoccupeerde hechtingsstijl snel last van bijvoorbeeld verlatingsangst en onredelijke jaloezie. Maar ook problemen in de communicatie kunnen het gevolg zijn.
Bij mensen met een angstig-vermijdende hechtingsstijl slaat de balans door naar de onafhankelijke kant. Mensen willen zich wel graag emotioneel binden, maar ze durven niet: ze hebben last van bindingsangst. Ze vinden het moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen, om te praten over hun gevoelens, en/of om seksueel intiem te zijn. 
Achter deze bindingsangst gaat vaak verlatingsangst schuil. Mensen zijn bang dat ze, als ze zich binden of hun gevoelens laten zien, afgewezen en uiteindelijk verlaten zullen worden.

De combinatie van bindings- en verlatingsangst kan vervelende gevolgen hebben voor de relatie. Mensen kunnen in een patroon terecht komen van aantrekken, omdat ze behoefte hebben zich te binden, en afstoten, omdat de binding hen ook snel weer benauwt.
Bij mensen met een afwijzend-vermijdende hechtingsstijl slaat de balans nog sterker door naar de onafhankelijke kant. Mensen met deze hechtingsstijl hebben simpelweg geen of maar heel weinig behoefte aan intimiteit en binding. Het staat hen tegen om hun gevoelens en gedachten te delen en ze vinden het vervelend om afhankelijk te zijn of, andersom, als iemand anders afhankelijk van hen is. Ze zijn liever alleen dan samen. 
Vaker dan andere mensen hebben ze dan ook geen relatie: ze zijn vrijgezel of hebben alleen maar korte affaires. Onterecht wordt vaak gedacht dat deze mensen last hebben van bindingsangst. 
Dat is echter een misverstand. In tegenstelling tot angstig-vermijdende mensen zich niet durven te binden, willen afwijzend-vermijdende mensen zich niet binden. Deze mensen hebben niet per definitie een hechtingsprobleem. Ze hebben dat pas als ze toch een relatie hebben en/of als hun partner wel behoefte heeft aan intimiteit. 
In dat geval kan hun afstandelijke houding emotionele verwijdering en conflicten opleveren.
Wat gebeurt er in interactie, is er ruimte en begrip? – dit zijn aspecten waar we ervaringsgericht mee bezig gaan. 
Door inzicht te krijgen in elkaars manier van communiceren krijg je meer zicht op wat niet werkt en wat juist wel.
Lees meer over hechting

Een bijzondere relatietherapie, gebaseerd op de hechtingstheorie, is Emotionally Focused Therapy of EFT, ontwikkeld door de Amerikaanse relatietherapeute Sue Johnson.

Wij doen ook deze vorm van relatietherapie, ga daarvoor naar de pagina Relatietherapie