Ik durfde geen echte contacten aan te gaan

Het verhaal van Joke

Toen ik bij Arno kwam had ik een gerichte vraag: het ging de laatste jaren wat beter met mij, maar ik kreeg een terugval toen een vriendschap niet meer het plezier bleek te geven dan in het begin.
Al gauw bleek dat ik mijn leven lang geen echte contacten durfde aan te gaan en niet mezelf durfde te uiten. 
Als je nooit je ware zelf laat zien, hoe kan je dan goede contacten aan gaan? 
Aan de hand van mijn voorbeelden van wat ik tussen de consulten meemaakte, gaf Arno mij inzicht in hoe er over je eerste gevoel allerlei laagjes worden gelegd die je kunnen beperken. 
Bij mij was dat vaak: iets vanuit mijn eerste gevoel erg leuk vinden en direct daarna angst ervaren: ik kan het niet, ik vind het eng...ik doe het toch maar niet. 
Toen het na een paar gesprekken beter ging, vertelde ik dat ik het raar vond, op mijn leeftijd wat meer naar buiten gericht te zijn, terwijl ik mijn hele leven verlegen en introvert ben geweest.
Als ik het nu wel kan, is het dus toch geen aanleg?
Kwam het dan door mijn lieve ouders? Mijn vader is altijd een angstige man geweest en mijn moeder was nogal kortaf. Vanwege het karakter van mijn vader werden problemen altijd uit de weg gegaan. 
Arno kwam met een beeldende beschrijving: 
een kind wil van nature de wereld die voor hem/haar ligt ontdekken. Het heeft daarbij de steun en de veiligheid van ouders nodig. Ouders die achter het kind gaan staan en waarop het kan terugvallen. Mijn ouders hebben mij zeker steun en veiligheid willen geven, maar zij zijn vóór mij gaan staan. Daardoor kroop ik steeds verder terug in mezelf. 
Door dat beeld begreep ik ineens veel meer… Ik kan nu steeds beter terug gaan naar mijn gevoel...en vandaar uit mijn keuzes maken. 
Ik mag leven, ik mag mezelf zijn, ik mag de wereld alsnog gaan ontdekken! 

Carolien over relatieproblematiek

Carolien over relatieproblematiek

Veel gaat er mis in relaties door miscommunicatie. Invullen voor de ander, vaak met de beste bedoelingen. 
Hechting is van belang voor de verdere relaties in het leven. 
Onder hechting wordt verstaan de duurzame affectieve relatie tussen een kind en één of meer opvoeders. 
Mensen met een veilige hechting hebben doorgaans stabiele relaties en zijn tevreden met hun relatie, vooral als hun partner ook een veilige hechtingsstijl heeft. Zij hebben vertrouwen in zowel zichzelf als hun partner. Ze durven hun gevoelens te tonen en zijn enerzijds niet bang voor intimiteit, maar anderzijds ook niet om alleen te zijn. 
Kortom, ze hebben een evenwicht gevonden tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid.
Bij de onveilige hechting is de balans tussen onafhankelijkheid en afhankelijkheid uit evenwicht, wat allerlei hechtingsproblemen tot gevolg kan hebben. 
Bij mensen met een gepreoccupeerde hechtingsstijl slaat de balans door naar de afhankelijke kant. Ze voelen zich onzeker over zichzelf en hun partner. Ze hangen erg aan hun partner en willen het liefst al hun emoties en gedachten met hem/haar delen. Ze denken erg veel na over hun relatie en hebben veel behoefte aan goedkeuring en aandacht. 
Omdat de onzekerheid en afhankelijkheid zo groot zijn, hebben mensen met een gepreoccupeerde hechtingsstijl snel last van bijvoorbeeld verlatingsangst en onredelijke jaloezie. Maar ook problemen in de communicatie kunnen het gevolg zijn.
Bij mensen met een angstig-vermijdende hechtingsstijl slaat de balans door naar de onafhankelijke kant. Mensen willen zich wel graag emotioneel binden, maar ze durven niet: ze hebben last van bindingsangst. Ze vinden het moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen, om te praten over hun gevoelens, en/of om seksueel intiem te zijn. 
Achter deze bindingsangst gaat vaak verlatingsangst schuil. Mensen zijn bang dat ze, als ze zich binden of hun gevoelens laten zien, afgewezen en uiteindelijk verlaten zullen worden.

De combinatie van bindings- en verlatingsangst kan vervelende gevolgen hebben voor de relatie. Mensen kunnen in een patroon terecht komen van aantrekken, omdat ze behoefte hebben zich te binden, en afstoten, omdat de binding hen ook snel weer benauwt.
Bij mensen met een afwijzend-vermijdende hechtingsstijl slaat de balans nog sterker door naar de onafhankelijke kant. Mensen met deze hechtingsstijl hebben simpelweg geen of maar heel weinig behoefte aan intimiteit en binding. Het staat hen tegen om hun gevoelens en gedachten te delen en ze vinden het vervelend om afhankelijk te zijn of, andersom, als iemand anders afhankelijk van hen is. Ze zijn liever alleen dan samen. 
Vaker dan andere mensen hebben ze dan ook geen relatie: ze zijn vrijgezel of hebben alleen maar korte affaires. Onterecht wordt vaak gedacht dat deze mensen last hebben van bindingsangst. 
Dat is echter een misverstand. In tegenstelling tot angstig-vermijdende mensen zich niet durven te binden, willen afwijzend-vermijdende mensen zich niet binden. Deze mensen hebben niet per definitie een hechtingsprobleem. Ze hebben dat pas als ze toch een relatie hebben en/of als hun partner wel behoefte heeft aan intimiteit. 
In dat geval kan hun afstandelijke houding emotionele verwijdering en conflicten opleveren.
Wat gebeurt er in interactie, is er ruimte en begrip? – dit zijn aspecten waar we ervaringsgericht mee bezig gaan. 
Door inzicht te krijgen in elkaars manier van communiceren krijg je meer zicht op wat niet werkt en wat juist wel.
Lees meer over hechting

Een bijzondere relatietherapie, gebaseerd op de hechtingstheorie, is Emotionally Focused Therapy of EFT, ontwikkeld door de Amerikaanse relatietherapeute Sue Johnson.

Wij doen ook deze vorm van relatietherapie, ga daarvoor naar de pagina Relatietherapie